Opgezweept in Ethiopie

Ja, we leven nog, zijn supergezond en helemaal overborrelend van dit land dat veel van zijn bezoekers vraagt.
Jan heeft nog nooit zoveel foto’s gemaakt, inmiddels staat de teller op ruim 2000 en ik heb schrijfkramp in mijn vingers. Het Noorden en het Zuiden zijn 2 totaal verschillende landen en niet met elkaar te vergelijken, alleen dat we de mensen aardig, vriendelijk en behulpzaam vinden. Behalve die ene mevrouw in het hotel in Jinka. Ik heb namelijk voor het eerst in mijn leven een boete gehad in een hotel. De handdoek was te vuil! Het bewijsstuk lag op haar buro en alle vlekken werden zorgelijk aangewezen en een boete van 50 birr was toch wel op zijn plaats. Er zat lippenstift in (lippenbalsum met een kleurtje dat ik hier heb gekocht en eenmaal aangbracht er bijna niet meer af te krijgen is). Ook mijn voeten krijg ik bijna niet meer schoon onder kleine straaltjes water en dan wordt het poetsen met de handdoek. Na enig overleg kwamen we uit op 20 birr (80 cent). Jan heeft wel voor 10 euro lol gehad!

De mensen in de Omovallei zijn bijzonder, uniek en zeer fotogeniek. Voor bijna elke foto moet betaald worden, het is gewoon een zakelijke overeenkomst, je kunt het raar, lastig of moeilijk vinden, maar zo werkt het. We hebben veel gelachen met de mensen, mooie foto’s gemaakt en de nodige souvenirs gekocht. Ik kijk naar deze vrouwen en denk, van binnen ben jij net zoals ik maar verder hebben onze levens geen enkele overeenkomsten. Ook wat vrouwen doen om ‘mooi’  te zijn, onderlippen uitrekken bij de Mursi. Maar in dit land hebben we de meest heftigste reiservaring ooit meegemaakt. Bij de Hamermensen waren we getuigen bij een bulljumping. Hierbij moet een poedelnaakte man 9 x over 9 stieren lopen om zo te bewijzen dat hij klaar voor het huwelijk is. Hij neemt een een aanloop, springt op een koe, loopt vervolgens over alle 9 koeien en herhaalt dat 9 keer. Fantastisch om te zien. Maar wat daar aan vooraf gaat… Jan heeft er foto’s van, maar ik heb er nog niet weer naar gekeken. De Whipping van vrouwen. De foto’s die we hebben kan ik hier niet laten zien. Ik was helemaal uit mijn doen, maar toch ‘ blij’  dat ik ben gegaan. Hoe tegenstrijdig kan een mens soms zijn?

Gisteren zijn we aangekomen in de mooiste lodge van dit land zegt men. de Aregash Lodge waar Jan nu met een gids op zoek is naar mooie vogels, die dit land in overvloed heeft. Ik mag achter de balie zitten om het internet te gebruiken, na 8 dagen geen internet, Jan zegt dat ik me flink heb gedragen, heb ik nu alle tijd om alles weer bij te werken en om jullie te mailen. We hebben het zeer getroffen met gids/chauffeur Able, die geen moeite te veel is.

Laat wat van je horen

*